~@note แบบ JorJor@~

-Fiction Zone-[คายเบื่อๆก็มาอ่านซะ (อาจได้วาดเรื่องนี้ถ้าฟ้าต้องการ ^^)]
--Deep secret--

ในคืนที่สงบสุขและเงียบสงบนั้น หลายๆชีวิตๆกำลังหลับอย่างเป็นสุข พนักงานบริษัทก็หลับอย่างไร้กังวลในห้องแอร์ บนเตียงนุ่มๆ คนงานก่อสร้างก็มาพักเหนื่อยสังสรรค์กันที่ร้านข้าวต้มรอบดึก
อากาศค่อนข้างดีสำหรับหน้าร้อนแบบนี้ เย็นๆแต่ไม่ถึงกับหนาว แม้แต่แมวข้างถนนยังหลับอย่างเป็นสุข บนถนนรถน้อยมาก อะไรบางอย่างทำให้คืนนี้สงบสุขกว่าทุกๆคืน
ทว่า กลับมีเสียงไม่เป็นสุขอยู่หนึ่งเสียง ดังมาจากห้องเล็ก ที่อยู่ชั้น 3 ของตึกหลังสีแดงที่ริมถนน เมื่อมองดูจะมีแสงวาบๆเล็กๆ ไม่เป็นจังหวะออกมาจาก หน้าต่างที่มีผ้าม่านปิดอยู่
ในห้องนั้นมีเสียง ราวกับว่ายังมีคนซ้อมละครอยู่
"เฮ้ย!! ทำงี้ได้ไงฟะ อยู่ดีๆก็เข้ามาท้าสู้" เสียงนั้นดังมาแบบไม่ง่วงเลยซักนิด
"หนอยสวยซี่ สาดดดดดดด~~>w<" เสียงยังดังมาไม่เลิก
"มีเขาแล้วกูจะกลัวเหรอสาดดดด มึงตาย~~ไปเล้ยย Fire strom!!!!" "ติ้ด ตือ ตื่อ ตืด ตึ้ด ติ้ดตือดือ"
"5555555+ bossใหญ่ตายแล้วโว้ยยย~~" เด็กชายร้องออกมาอย่างดีใจ
"ในที่สุดก็จบไปอีกเกมแล้วเหอเหอ >v<"เขาร้องอย่างสบายใจ
ใช่แล้ว กลางดึกที่ใครๆก็หลับพักผ่อนกัน เขาคนนี้ก็ยังเล่นเกมส์อยู่ แม้จะเลย ตี 3 เข้าไปแล้วเขาก็ยังไม่ง่วง เป็นแบบนี้เรื่อยมา
จนเผลอหลับคาจอโทรทัศน์เช่นทุกทีที่เล่นเกมส์จบ
.......................
...............................
เขาเป็นใครงั้นเหรอ เขาชื่อ "เรย์" เป็นเด็กผู้ชาย อายุ 16 หน้าตาทะเล้น ชอบเล่นเกมส์มากโดยเฉพาะเกมส์ RPG ไม่ว่าเกมส์ไหนถ้า RPG เค้าก็จะต้องเล่นให้หมด
ไม่เว้นแม้แต่เกมส์ ซีรี่ ดัง ชื่อ "Finding Flurry" ซึ่งออกมา 12 ภาคแล้ว ซึ่งเกมส์ซีรี่นี้เค้าเล่นจบใน 1 สัปดาห์เท่านั้นไม่ว่าภาคไหน!!
ขณะนี้อยู๋ในช่วงปิดเทอม เทอมหน้าเค้าก็จะตื่น ม.ปลายแล้ว ซึ่งที่บ้านก็ปรึกษากันอย่างซีเรียสว่าจะทำอย่างไรดีเพราะติดเกมส์มากกกกกกก
จนแม่เขาก็เสนอพ่อว่าลองให้ลูกคนนี้เข้าโรงเรียน "สห" มั้ยถึงจะไปติดผู้หญิงแต่ก็เป็นทางเลือกสุดท้ายย เพราะตอนนี้เรย์นั้นเหลวไหลมากกก...

......
"เฮ้!! เรย์ๆ ตื่นได้แล้วลูกวันนี้ต้องไปลงทะเบียนนะ เดี๋ยวจะสายนะลูก" เสียงแม่เขาปลุกพร้อมกับพยายามดึงผ้าห่มออก
"บูวว ไม่เป็นไรหรอกแม่ ร.ร. A น่ะใกล้จะตายอีก ครึ่งชั่วโมงยังได้" เรฟตอบพร้อมดึงผ้าห่มกลับมา
แม่เค้าแอบยิ้ม ราวกับมีแผนแล้วตอบว่า "แต่เราไม่ได้ไปลงทะเบียนที่ ร.ร. A นะ เราจะไปลงที่ ร.ร.L ตะหาก"
"รู้แล้วน่..!! ว่าไงนะอ้าว!!" เขาลุกพรวด
"ไหงงั้นอ่ะแม่ ~~ก็ไหนแม่สัญญาจะให้ผมเข้าร.ร.Aไงผมบอกจะเข้า ร.ร. A กะเพื่อนหมดแล้วอ่ะ งี้ผมก็อยู่คนเดียวดิ" เขาตาสว่างพูดแบบตกใจสุดๆ
"ใช่ แม่สัญญาแต่ลูกก็สัญญากับแม่ว่าจะทำเกรดให้ดีไม่ใช่รึ นี่อะไร้~~ออกมาเกือบร่วงไป 2 วิชา" แม่เค้าตอบกลับแบบโกรธๆ
เรย์ ทำหน้าจ๋อยพูดแบบน้อยใจ "........ก็ ..ก็ได้ฮะ!"
"หึหึ ไม่ต้องอารมณ์เสียเลย แต่แม่มีข่าวดีนะ" แม่เข้าอมยิ้ม
"อารายฮะ!!" เค้ายังหงุดหงิดอยู่
"ร.ร. L น่ะ โรงเรียนสหนะ"
"หาแม่ว่าไงนะ!!!!!"
ตั้งแต่เช้าวันนี้ชีวิตเค้าเริ่มเปลี่ยนไปทีละน้อย........

---------------------------------

-Fiction Zone-
--Deep secret--[secret 02]

เช้าวันนี้ เรย์ ไปลงทะเบียนกับคุณแม่อย่างงงๆ ตื่นเช้าก็เบลอๆ แถมต้องรีบไปอีกเลยไม่ได้ถามอะไรต่อ
ระหว่างที่อยู่ในรถ แม่เขาก็ทำลายความเงียบด้วยเสียงแจ่มใส
" ว่าไง เราเงียบไปเลยนะหลังรู้ว่าเป็นโรงเรียนสห น่ะ ตื่นเต้นมั้ย ฮุฮุฮุ??"
"บูวว ที่เงียบอ่ะเพราะเซ็งที่ต้องจากเพื่อนรักไปตะหาก !" เขาตอบโดยไม่มองหน้าแม่
"หึหึหึ แต่ถ้าอยู่ที่นี่อาจจะได้มากกว่าเพื่อนรักก็ได้นะ ฮุฮุ" แม่เขาตอบอย่างสบายใจ
"โธ่ ผู้หญิงก็เอาแต่เล่นกระโดดยางน่ะแหละแม่ !!"
"ฮ่าฮ่า ขอให้จิงเห๊อะกลัวเจอจิงๆแล้วจะเลิกเล่นเกมส์พาสาวไปเที่ยวแทนน่ะซี่ โฮะโฮะ ๆๆ+" แม่เขาหัวเราะอย่างสบายใจ
..........
พอมาถึงที่โรงเรียน
เมื่อเรย์ลงจากรถเท่านั้นความหงุดหงิดของเขาก็หมดไปทันทีที่เห็นโรงเรียน....
ภาพที่เรย์มองเห็นคือ ตึกใหญ่ 3 หลังด้วยกัน
หลังแรกเป็นตึกสำหรับชั้นเรียนรวมมีทั้งหมด 6 ชั้นด้วยกัน ตึกนี้เป็นตึกสีขาวสลับกับกระจกใสที่วางเป็นแนวยาวทุกๆชั้น

หลังที่ สอง เป็นตึกรวมชมรมต่างๆ ตึกหลังนี้ มี4 ชั้น ซึ่งเฉพาะด้านหน้าของตึกนี้ที่หันหน้าเข้าโรงเรียนเท่านั้นจะเปิดให้นักเรียน ได้ออกแบบระบายสีระเบียงของชมรมตัวเอง ม.4-ม.5เท่านั้นที่จะสามารถเป็นสมาชิกในชมรมใดชมรมหนึ่งได้
โดยหลังจากเปิดเทอมไป 2 อาทิตย์จะมีการลอกสีออกแล้วรองพื้นเพื่อให้นักเรียนรุ่นใหม่ได้แสดงฝีมือต่อไป โดยขณะนี้ก็ผนังส่วนนี้ก็ถูกแสดงความสามารถแล้วโดยนักเรียนรุ่นพี่
โดยหนึ่งในนั้นคือภาพของ "szell" ตัวละครจากเกมส์ FF(Find Flurry จากนี้จะใช้ FF แทนนะคับ) ที่เค้าชอบที่สุด จนถึงกับอุทานมาโดยไม่รู้ตัว "ว้าววว~~~ O()O"

หลังที่สาม คือตึกโภชนาการ หรือก็คือโรงอาหารนั่นเอง ซึ่งโรงอาหารที่นี่มี 2 ชั้น ชั้นล่างจะเป็น ร้านข้าวแกง บะหมี่ ทั่วๆไป ส่วนด้านบนจะเป็นห้อง แอร์ มีอยู่6ร้านแข่งกัน
มีร้าน อาหารญี่ปุ่น ,อาหารอิตาเลี่ยน ,อาหารฟาสฟู้ด และอื่นๆ ซึ่งทุกร้านมี 20 เมนู ราคาก็แพงกว่าชั้น หนึ่งขึ้นมาอีกหน่อย

เรย์ยืนตะลึงนานหลาย ไปเกือบ 5 นาทีเพราะไม่คิดว่าจะน่าเรียนขนาดนี้
"เฮ้ๆ!! ยังไม่ทันไรเลยนะถ้าอยากอยู่ที่นี่ก็ไปลงทะเบียนกันเร็วเรามาสายนะ!!"แม่เขาเตือน
"อ๊ะ!! ครับๆลืมไปเลยแฮะๆ "เขาหัวเราะเบาๆครั้งแรกสำหรับวันนี้
...........

"แอ้ด ปึ่ง!!" เสียงเรย์ปิดประตูดังเกินไปเพราะยังไม่ชินกับน้ำหนักประตูที่นี่
ทำให้ทุกคนในห้องหันมามองเขาทุกคน "โป้ก!!" แม่เขาเขกกะโหลกพร้อมพูดแบบยิ้มๆ"ขอโทษค่ะ^^""
"อู้ยย~~" เขาก้มกุมหัวด้วยความเจ็บ
"ฮะฮิฮิ ฮะฮิฮิ"เขาฉุนเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะเยาะ
และเมื่อเขาเงยหน้ามาก็พบกับ เด็กผู้หญิงใส่แว่นกำลังนั่งกุมปากหัวเราะมาที่เขาอยู่ เธอนั่งอยู่ข้างคุณแม่ซึ่งลงทะเบียนอยู่ที่โต๊ะกลางห้อง
ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นเด็กที่มีความมั่นใจแค่ไหนแต่ก็เป็นธรรมดาของเด็กที่อยู่โรงเรียนชายล้วนมาก่อน จึงอายไม่กล้าสบตา
"ต่อไป ชื่อนฤมิล ใช่มั้ยครับ??" อาจารย์ที่รับลงทะเบียนถามคุณแม่
"ไม่ใช่ค่ะๆ นฤมลค่ะ!!" เธอตกใจรีบบอกแทนคุณแม่
"ชื่อนฤมลเหรอ"เรย์แอบคิดเบาๆ
"แอบเหม่ออะไรจ๊ะ ??" แม่เขามองมาด้วยสายตาที่รู้ทัน
"ป่าวซะหน่อย!!@@!" เขาตอบพร้อมหันหน้าหนีแม่เขา
......................
..........................
------------------------------------------------------------

-Fiction zone-
--Deep secret--[secret03]

หลังจากที่คุณแม่ของนฤมลลงทะเบียนเสร็จ ก็ถึงคิวของเรย์พอดีเลย นฤมลกับคุณแม่ก็ออกไปจากห้อง
"ปัง" เสียงปิดประตูของเธอดัง ทำให้เรฟสะดุ้งจากการเหม่ออยู่คนเดียว
แม่เขาเห็นเลยพูดว่า"เอ้าๆ ลงทะเบียนๆ"
เขารีบตอบกลับแบบลุกลี้ลุกลน "อ่ะคับๆๆ"
............
พอลงทะเบียนเสร็จกำลังจะออกจะห้อง พอเรย์บิดลูกบิดประตูกำลังจะเปิดก็พบว่ามีแรงจากอีกด้านหนึ่งดันเข้ามาก่อน
จนทำให้เขาเสียหลัก จนอุทาน"เหวออ~~"
พอดีกับที่มีนร.คนใหม่ที่เป็นคนเปิดประตูเข้ามาเห็นเค้าพอดี
"อ้าวว!!! เฮ้ย!! เรย์นี่หว่า !!" เด็กคนนั้นพูดอย่างตกใจ
"อ้าว~~!! ไอ้เซ็งมาไงวะ~~ !!" เรย์ตอบกลับแบบสนิทและตกใจเหมือนกัน
ต่างฝ่ายต่างก็ผลัดกันไหว้แม่ของอีกฝ่ายไปตามลำดับ
"อ๊ะเซ็งถึงตาเราแล้วนะลูก" แม่ของเขาบอก
"อ๊ะคับ " แล้วก็หันไปบอกเรย์ "เออ เดี๋ยวเจอกันนะ"
"โอเช โอ้วตกใจมากเลย~~" เรย์ก็หันไปบอกแม่เขา "แม่เดี๋ยวรอไอ้เซ็งมันลงทะเบียนก่อนนะ แม่กลับไปก่อนก็ได้"
"อืม งั้นก็ได้ แต่อย่ากลับเย็นนะ แม่ไปทำงานล่ะ ~" แม่เขาพูดต่อ "นี่ลูก คนนี้คงไม่ใช่เพื่อนที่เล่นเกมส์ด้วยหรอกนะ "แม่เขาเริ่มกังวล
"....เอ่อ...มันเล่นเก่งสุดยอดเลยอะแม่ แหะๆ" เขาตอบพร้อมหลบสายตา "กรรม~~ของช้านนน~~ห้ามกลับเย็นนะ !!" แล้วแม่เขาก็ไป
"โอ้วจอร์จ จะเรียกโชคดีหรือร้ายดีหว่ากู แม่โกรธแต่วันเลย ~~เฮ้อ" เขาบ่นเบาเบา
......................
หลังจากที่เซ็งลงทะเบียนเสร็จ ก็บอกเหมือนเรย์เปรี๊ยะ ประมาณว่ารู้กัน แล้วแม่ของเขาก็กลับไปอีกคน

"อ้าว ว่าไงวะ อะไรเนี่ยไหนมึงบอกจะเข้าร.ร.Aไง ??"เรย์ตีหน้าเคืองนิดๆถาม
"โธ่ แล้วมึงล่ะไหงมาเข้าที่นี่วะ ชวนเข้า ร.ร. Aเองแท้ๆ?" ฝ่ายถูกถามตอบกลับบ้างง
"กูอ่ะจะไปร.ร. A เฟ้ย แต่แม่กูรู้ว่ากลัวกูไปเจอพวกมึงอ่ะดิ เค้ากลัวกูไม่เรียนอ่ะ" เรย์บ่น
"เออ เวะ ของกูก็คล้ายๆกันเลยว่ะ คือพ่อกูกลัวว่าจะเอาแต่เล่นเกมส์กะพวกมึงจับยัดโรงเรียนที่เนี้ยแหละ!!~เฮ้ออ" เซ็งเริ่มบ่นบ้างง
ทั้ง 2 คนเดินไปคุยไปจนออกมาจากตึก
โดยที่เมื่อคุยเรื่องเกมส์แล้วเซ็งจะพูดได้เรื่อยๆ เค้าชอบเล่นเกมส์มากช่วงปิดเทอมนี่นอกจากเวลากิน,นอน,เข้าห้องน้ำแล้ว ก็แทบจะเล่นเกมส์ตลอด
แถมถ้าเขาเล่นเขาก็เล่นจนประมาณว่าคุยได้ซะด้วย ปริศนาอะไรงี้เค้าจะรู้ก่อนเพื่อนแทบทุกเกมส์
เป็นคนที่เรย์ คุยแล้วเพลินมาก.......
..........

------------------------------------------------------------

-Fiction Zone-
--Deep secret--[secret 04]

หลังจากเรย์และเซ็ง คู่หูขาเล่นเกมส์ลงทะเบียนกันเสร็จแล้วจึงชวนกันไปเล่นเกมส์ที่ร้านอินเตอร์เนทต่อ(น่าน!==v==)
"เฮ้ย เรย์เล่นไรดีวะ" เซ็งถาม
" 2 คนจะเล่นไรล่ะสาดดด~~ดูที่ร้านก่อนก็แล้วกันว่าเค้าเล่นไรกัน" เค้าตอบ
"ถ้าตอนนี้ก็คงต้อง dota แล้วล่ะ ว่าแต่มึงอย่า stun creep นะเฟ้ยย 5555+" เซ็งแซววเพื่อนอย่างสนุกสนาน
"อี~~แสดดด เดียวกูก็เล่น phopet แม่งเลยนิ" เรย์โต้กลับอย่างเซ็งๆ
"อย่าเลย เดี๋ยวมึงขังกูว่ะ5555+" เซ็งก็แซวไม่เลิก ^^"
"เออๆ กูมันnoobเล่นpangya กะกูมั้ยล่ะสาดดด ==" " เรย์เริ่มน้อยใจ (noob = อ่อน!!)
แม้ว่าเค้าจะเล่นเกมส์ RPG ทุกเกมส์จบภายใน 1 อาทิตย์แต่ก็มีเกมส์ที่เล่นไม่เก่งเหมือนกัน dota นี่แหละ ^^"
..........................

คุยกันซักพักเค้ากับเพื่อนก็เดินมาถึงจุดหมายที่ต้องการ "7-11 net!" ร้านเกมส์ที่เปิดทั้งวันทั้งคืนโดยที่รอดจากการโซนนิ่งมาได้ยังไงก็ไม่รู้(^^")

"เฮ้ย เรย์ตกลงมึงเล่น sven นะเว้ย ดีๆล่ะไม่ต้องstun creep แค่นั้นแหละ" เซ็งบอกเค้ายิ้มๆพร้อมๆกับผลักประตูเข้าร้าน
"เออๆ รู้แล้วรู้.." "ปังๆๆๆ!!!!" เค้ายังตอบไม่จบก็มีเสียงจากร้านเกมส์ดังออกมา

"FIRE IN THE HOLE!!(ไฟอยู่ในรู (ซับ DVD ==v==))" "ปังๆๆ!!" "ตูม~~!!" "เปรี้ยง!!" เสียงดังมาจากในร้านน

"...ชะ...ชะ.....เข้ดดดดO{}O"" เพื่อนเค้าอุทานนเมื่อได้ยินเสียงจากร้าน
"โอ้....ยังมีอยู่อีกเหรอเนี่ยยยย Counter Pain!==[]=="" คราวนี้เรย์อุทานบ้าง

"Counter Pain!!" เป็นเกมส์แนว ยิงกัน โดยที่ชื่อเกมส์ ตั้งจากการที่ผู้ที่ทดสอบเล่นเกมส์คนแรกคลิ๊กเมาส์จน เส้นเอ็นที่มือเมื่อยล้าเป็นตะคริว
เขาจึงโทษเกมส์ว่า "หนอยยยทำกรูเป็นตะคริวเหรอมึง มึง~~ตายยยย >[]<!!!!" คนที่ทำเกมส์จึงเห็นเป็นความคิดที่ดี เลยกลายเป็นชื่อเกมส์โดยปริยาย
แต่เกมส์นี้ ดังอยู่ประมาณ 2 ปี แล้วก็หายไปจากร้านเน็ตเลยย เพราะอะไรน่ะเหรอคับ เพราะเล่นแล้ว มันจะเป็นตะคริวน่ะสิ YYvYY (Counter Pain จิงๆ)
เพราะฉะนั้นเกมส์นี้จึงหายไปด้วยความรวดเร็ว =="

"....เวง เอาไงวะ เรย์" แม่งเล่นทั้งร้านเลยว่ะ =="
"กำจิงๆ ไมเหลืออยู่วะเนี่ย เอ้า! เล่นก็เล่น ดีกว่าไม่มีไรเล่นเว้ย" เรย์บอกเพื่อนพร้อมทำหน้าเตรียมรับการเป็นตะคริว YYvYY
"โอเคเวะ เล่นก็ได้ YYvYY" เซ็งรับปาก
...............
"ปังๆๆ"
"555+ อ่อนจิงๆ อู้ยยยยย!!" เซ็งหัวเราะพร้อมกับบ่นเจ็บมือไป
"เฮ้ยๆ อย่าเฟ้ยๆ เดี๋ยวๆๆ อู้ยย เจ็บมือเว้ย เดี๋ยวๆ อย่าตามมาาา" เรย์ลุ้นกับหน้าจอของเค้า ^^"
"เปรี้ยงง!!" เสียงปืนของตัวละครอื่นทะลุร่างตัวละครของเรย์
หน้าจอ ขึ้นชื่อคนเล่น "M@Y"
"5555+ ไอ้เรย์มึงโดนผู้หญิง ยิงเหรอวะ555+" เพื่อนเค้าหัวเราะสะใจมากก
"แสดดด เก่งนะเว้ยยย ผู้หญิงป่าวก็ไม่รู้" เรย์ไม่แน่ใจ
"นี่ๆ มานี่ ดูกูดีกว่าเดี๋ยวเฮียเซ็งแก้แค้นให้ 555+" เพื่อนเค้าพูดอย่างมั่นใจ
"นี่ๆ ชึบๆๆ " "ปังๆๆ" "อืมหืมมเก่งเว้ย หลบได้หมดเลย" เซ็งเริ่มการแก้แค้นให้เพื่อน
"ปังๆๆๆ" "ชึบๆๆ" "55+ อย่าๆอีหนูเฮียหลบได้หมดแหละ" เซ็งประกาศกร้าวว
"เอ้ยย สู้เว้ยๆ " เรย์เชียร์เพื่อนน
"แน่นอน.." "เปรี้ยง!!" เซ็งยังไม่ทันตอบเสร็จดี ก็มีเสียงเหมือนกับของเรย์เปี้ยบ!
"O[]O.......!!" เซ็งกับเรย์ อึ่ง!! "เฮ้ย จากมุมนั้นยิงได้ด้วยเหรอเนีย" "ขี้โม้สาดดดอ่ะไอ้เซ็งเอ้ยยย" คู่หูช่วยกันปลอบใจตัวเอง(ฮา)
"เดี๋ยวๆ กูอยากรู้ทำได้ไงฟระ" เซ็งบอกกับเรย์ แล้วก็พิมถามคนคนนั้น
'เฮ้ๆ M@Y ทำได้ไงอ่ะยิงจากมุมนั้นอ่ะ ฟลุ๊ครึเปล่า' เซ็งพิมถาม
'โธ่เอ้ย ฟลุ๊คอะไร เราเล็งมุมนี้ทุกทีแหละ มุมถนัดเรา'M@Y พิมตอบมา
'ขี้โม้อ่ะ มุมนั้น ในจอเห็นช่องเล็งเล็กนิดเดียวเอง จะบอกว่าไม่ฟลุ๊คอีกเหรอ' เซ็งไม่เชื่อ
'โหยยย นายย ดูจากฉากก็น่าจะรู้แล้วนี่นา ว่าตำแหน่งเรากะนาย มุมต่างกัน 45.7องศา ถ้ารู้แบบนี้แล้วขยับเมาส์ดีๆก็ทำได้แล้ว'M@Y ตอบมาอีก
" 45.7 องศา !!! เช้ดเคร่~~~~~~!! ทำได้ไงวะ" เรย์ สบถ
เซ็งไม่พูดอะไรแต่ใจก็คิดเหมือนเรย์ พิมถามอีก
'โอ้โห ต่อให้รู้ละเอียดขนาดนั้นก็เถอะ แต่จะขยับเมาส์แบบสั่งได้เชียวเหรอ เมาส์เกมส์นี้ลื่นจะตายยย ==^=='เซ็งไม่ยอม
'เฮ้ออ นายยเนี่ยน้าาา ไม่ชอบเรียนฟิสิกส์ใช่มั้ยเนี่ย นายพูดเหมือนรู้ดีนะ แต่จิงแล้วก็ยังแค่มือสมัครเล่นอยู่ดีแหละ!' M@Y เริ่มไม่พอใจ
'ว่าไงนะ ดูถูกกันเหรอไงหา!!แล้วมันเกี่ยวไรกะฟิสิกส์ฟระ >w<!' เซ็งเริ่มโกรธ
'อ้าว เราก็ดูไม่ผิดนะถ้าไม่ใช่มือสมัครเล่นก็คงรู้แหละว่าขยับเมาส์ 1 cm ฉากจะเลี่อน 2 cm หรือไม่งั้นถ้าพอเรียนฟิสิกส์รู้เรื่องละก้อ ก็จะรู้ว่า ออกแรงขยับเมาส์
5นิวตัน ฉากก็จะเลื่อน 2 cm เพราะว่า ถ้าออกแรงขย้บเมาส์ 5 นิวตัน เมาส์จะขยับ 1 cm ไงล่ะ 555555 ไม่รู้เรื่องละซี้!!!' M@Y ตอบมาเป็นชุด
"โอ้แม่เจ้าาา จะเล่นเกมส์ต้องใช้ฟิสิกส์อีกเหรอเนี่ย" เรย์บ่นนน
"อ้าวเฮ้ย เซ็งเป้นไรไปวะ ไมเงียบๆ" เรย์ถามเพื่อน
".........เจ็ดเคร่~~~กรูอื่งงงง" เซ็งหน้าซีดเพราะเสียความมั่นใจในเกมส์นี้ไปพอสมควร
'อ้าว นายมือสมัครเล่นไหง เงียบไปล่ะ555555' M@Y พิมมาอย่างสะใจ
'เออๆ โอเค เก่งคับเก่ง ผมไม่ค่อยชอบฟิสิกส์จิงๆนั่นแหละ' เซ็งพิมอย่างยอมร้บ
'อืมมๆ ยอมรับก็ดี 55555555555555555555555555555! อยากจะขรำ นี่นายเชื่อด้วยเหรอเนี่ย 55555555' M@Y พิมมา
"..............O_O" เรย์กับเซ็งอึ่ง!!
'เราก็แค่ฟลุ๊คเท่านั้นแหละ ดันเชื่ออีก 55555555' M@Y พิมมาอย่างมีความสุข
"แสดดดดดด ~~~~~~" เรย์พูดพร้อมกัน
เรย์เมองหน้าเซ็ง เห็นเพื่อนสนืททำหน้าบอกบุญไม่รับ ลุกขึ้นยืนท้นใด! แล้วตะโกนลั่นร้านน
"เฮ้ย ใครวะ เมย์อ่ะ เอ็ม-แอด-วายอ่ะ" เซ็งตะโกนอย่างเคืองๆ
เจ้าของชื่อได้ยินก็สะดุ้งตกเก้าอื้ "โครมม"
"555+ สงสัยคนนั้นล่ะม้างงง" เรย์บอกเพื่อน
"55555+ เออว่ะ" เซ็งหายเคืองทันทีที่เห็นดังนั้น
"อู้ยยย นายยจะเครียดทำไมเนี่ย ก็แค่หยอกเล่นเอง แต่เราตกเก้าอี้แล้วเนี่ย"
เมื่อมองอีกทีเรย์ก็จำได้ว่าเด็กผู้หญิงที่ตกเก้าอี้คนนั้นเเป็นคนเดียวกับที่หัวเราะเยาะเค้าในห้อง ลงทะเบียน
"นฤมล" เรย์เผลอพูดออกมา
"อ้าว นายรู้ชื่อเราได้ไง" เด็กผู้หญิงคนนั้นลุกขึ้นมาถามอย่างงงๆ
"อ้าวว ไอ้เรย์เพื่อนกรู มีสาวไม่บอกเพื่อนเลยนะสาดดดดดด" เซ็งแซวเพื่อนน
"เออ จะมีไม่มีอะไรไม่รู้อ่ะ แต่พวกมึงจ่ายตังแล้วก็ออกไปจากร้านกูเลยไป เสียงดังจังเว้ยยย !!" เจ้าของร้านเคือง >w<!!

"เอ้าา หนูไม่เกี่ยวนะคะ" เธอเถียงไปอย่างไม่พอใจ
"อ้าววว ก็เธอนั้นแหละตัวดีเลยดันมากวนก่อนนี่นาา" เซ็งโต้กลับ
"ไปเถึยงกันนอกร้านกูไป๊!! >[]<" เจ้าของร้านไล่เหมือนหมูเหมือนหมา
ทั้งสามคนจึงต้องออกมานอกร้านน
"หึ่ยย ซวยจิงๆเลย เพราะนาย2คนแหละ"เธอต่อว่าเข้าให้
"โอ้โห แล้วเพราะให้กวนก่อนล่ะคับ ไม่งั้นก็ไม่อารมณ์เสียหร้อกกจิงมั้ยวะ เรย์" เซ็งโต้บ้างง
"ช่ายๆ" เรย์พูดแต่ไม่สบตาเธอ
"เธออะไรเนี่ย จะจำไว้ว่าคนชื่อนี้พาซวยยย " เซ็งพูดลอยๆ
"เชอะ!! จะรู้ไปทำไมยะ เราคงไม่เจอกันอีกแล้วแหละ " แล้วเธอก็เดินสะบัดไปอย่างเคืองๆ
"เชอะ ใครเค้าอยากเจอล่ะยัยเบอะเอ้ยยย ใช่มั้ยวะเรย์" เซ็งหันไปทางเพื่อนนน
เรย์ยังมองตามร่างที่เดินสะบัดอยู่".........อะ...อืมมม"
"เฮ้ยๆ มึงคงไม่ได้ชอบเค้าหรอกนะสาดดดดด เถึยงฉอดๆเลยนะเว้ยย" เซ็งเตือนน
"แหงล่ะน่าาาา" เรย์ตอบ
แต่ในใจเค้าคิด "เธอชื่อ นฤมล"
..................................

------------------------------------------------